Geneza

Na początku należałoby stwierdzić, że nikt z nas nie wybierał ani miejsca, ani też nie planował budować, ani też urządzać ośrodka tego rodzaju, ani też miejsca kultu religijnego. Należy w tym wszystkim co się dokonuje widzieć i zamiar i dzieło samego Pana Boga.

W latach sześćdziesiątych dawną wiejską szkołę rozbudowano na sierociniec zwany Domem Małego Dziecka, który funkcjonował do roku 1993. Budynek nie nadawał się do remontu. Dom Małego Dziecka przeniesiono do Elbląga na ul. Kopernika, a budynek pozostawiony i zdewastowany po pewnym czasie zaproponowano kupno nowopowstałej diecezji elbląskiej.

Wczesną wiosną, 9 marca 1995 roku wizyta w Stagniewie biskupa Andrzeja Śliwińskiego wraz z biskupem Józefem Wysockim w celu podjęcia ostatecznej decyzji: co robimy z tą propozycją? Budynek sprawia przygnębiające wrażenie, ale miejsce jest piękne, prawdopodobnie ponad 150 m powyżej Elbląga.

Bp elbląski A. Śliwiński oświadcza: nie mam ani pieniędzy na remont, ani też księdza, który miałby jakąś koncepcję odnośnie tego budynku i chciałby się tego dzieła podjąć. Pewnie trzeba zrezygnować! Szkoda jednak było stracić tę marną, ale okazję. Diecezja nie ma domu rekolekcyjnego. Stagniewo jest tak blisko Elbląga, właściwie to już jest włączone w granice administracyjne miasta, dochodzi autobus miejski, dużo zieleni, wioska, las i pola, miejsce wymarzone na spotkania rekolekcyjne.

Podejmuję więc sam decyzję i proponuję osobiście podjąć to zadanie. Biskup elbląski wyraża zgodę przypominając przy tym, że nie ma pieniędzy, ani też żadnego księdza, który mógłby mi pomóc. Trzeba więc całkowicie zaufać Panu Bogu, jeśli to ma być Jego dzieło. Przypominają mi się w takiej sytuacji słowa biskupiego zawołania: „Scio, cui credidi – wiem, komu zawierzyłem”.

11 kwietnia 1995 roku zostaje zawarty akt notarialny nabycia przez diecezję budynku za cenę 44.705,43 zł (należność płacona ma być w 5 ratach, a więc przez pięć lat), grunt tzn. działka na której posadowiony jest budynek został przekazany nieodpłatnie.

25 kwietnia 1995 roku – początek prac remontowych, przygotowanie mieszkania dla kierowcy, który zamieszka wraz z rodziną, aby równocześnie miał nadzór nad budynkiem i całym terenem.

14-15 sierpnia 1995 roku – I Dzień Wspólnoty zespołów synodalnych II Synodu Plenarnego, spowiedź, Eucharystia, agapa, konferencja i wszystkie spotkania w plenerze. Nie było żadnego pomieszczenia, w którym można by było odbyć jakiekolwiek spotkanie.

2 lutego 1996 roku biskup elbląski wydaje dekret erygujący Diecezjalny Ośrodek Ewagelizacyjno-Charytatywny „Betania” w Elblągu-Stagniewie. W dniu tym w maleńkiej kaplicy, w remontowanym budynku został umieszczony Najświętszy Sakrament. Pan Jezus w Eucharystii zamieszkał na stałe w Stagniewie. Odtąd niech będzie „Światłem na oświecenie pogan…”

bud_01

30 kwietnia 1996 roku figura Matki Bożej z Fatimy nawiedza Stagniewo. W dotychczasowym budynku gospodarczym, po upadłym Państwowym Gospodarstwie Rolnym został urządzony kościół, aby można było odprawić dla większej ilości wiernych Mszę św. Wiernych przybyło bardzo dużo. W Stagniewie mieszka 32 rodziny, 93 osoby wraz z dziećmi.

Ważnym wydarzeniem było przyniesienie z Dzierzgonia (ok. 50 km) w pielgrzymce dębowego krzyża, który stanął pośrodku wioski Stagniewo. Symboliczne jest to, że dotychczas w miejscu tym była wielka gromada śmieci, a wiatr roznosił je z tego miejsca po całej okolicy. Miejsce zostało uporządkowane i godnie przygotowane na przyjęcie krzyża przez osoby biorące udział w spotkaniach ewangelizacyjnych, które odtąd regularnie odbywały się prawie co miesiąc w Stagniewie. Odtąd w centrum wioski jest duży krzyż, a wierni dbają o estetykę jego otoczenia.

krzyz

Od tego czasu zaczęła się regularna ewangelizacja, mimo bardzo spartańskich warunków i często wielkiego zimna, które nam w zimie szczególnie dokuczało.

19W tymczasowym kościele w każdą niedzielę i święto odprawiana jest Msza św. dla mieszkańców Stagniewa, remontowany jest nadal i adaptowany do celów rekolekcyjnych budynek ośrodka, odbywają się Dni Wspólnoty, głoszone są katechezy, rekolekcje dla rodzącej się wspólnoty „Betania”.

Kiedy ośrodek był już możliwie dobrze przygotowany Pan Bóg zaczął nam przysyłać liczne grupy ludzi młodych. Ewangelizacja młodych jest priorytetowym zadaniem Kościoła. W czasie wakacji odbywa rekolekcje ewangelizacyjne ponad trzysta osób młodych ludzi, odnajdują Chrystusa, prostują czasami już dosyć pogmatwane ścieżki swego życia , odzyskują radość życia, dokonują się w nich małe i wielkie nawrócenia.

20W ciągu kilku lat organizowane były różnego rodzaju kursy i spotkania dla nauczycieli, pracodawców, półkolonie dla dzieci ze Stagniewa i Stobój, wakacje dla dzieci i młodzieży polskiej z Białorusi, adwentowe rekolekcje dla rodzin z Białorusi, tradycyjne zimowisko bożonarodzeniowe z czuwaniem sylwestrowym dla młodzieży, kursy liturgiczne dla fotografów i kamerzystów, przygotowanie teologiczne dla nadzwyczajnych szafarzy Eucharystii, a także wielkopostne i wakacyjne rekolekcje dla wspólnoty „Betania”.W ciągu tych kilku lat odbywały się tutaj chrzty osób dorosłych, pierwsze spowiedzi i Komunie św., udzielany sakrament bierzmowania, a nawet uroczyście błogosławione związki małżeńskie. Również trzeba było zmagać się z opętaniem szatańskim. Za to wszystko trzeba szczególnie podziękować Bogu bogatemu w miłosierdzie i wstawiennictwu Maryi.

Zachęcam i proszę wszystkich, do których dotrze informacja o ośrodku i wspólnocie „Betania”, aby zechcieli pomyśleć o odbyciu choćby krótkich rekolekcji, o udziale w dniu skupienia, aby zechcieli zaangażować się w dzieło „nowej ewangelizacji” i wspierać je na ile nas tylko będzie stać.

Ojciec Święty Jan Paweł II mówi iż wszędzie „potrzeba nowego głoszenia Ewangelii: wzrasta liczba ludzi nie ochrzczonych…”. Trzeba także „poważnie zadbać o to, by nieść Ewangelię nadziei tym, którzy są dalecy od wiary czy też zaniechali praktykowania życia chrześcijańskiego”.