Zawierzenie przez wstawiennictwo

św. Józefa

Ojczyzny i rodziny podczas pandemii korona-wirusa roku 2020.

Miłosierny Boże, który stworzyłeś cały świat i z miłości dałeś nam swojego Jedynego Syna Jezusa Chrystusa, którego ludzie ukrzyżowali, bo złe były ich czyny,  ale Ty Boże, będąc Ojcem pełnym Miłosierdzia wskrzesiłeś Go z martwych i uczyniłeś Panem Wszechświata, a nam oświadczyłeś: ?To jest mój Syn Umiłowany, Jego słuchajcie?.

 Dzisiejszy świat nie słucha Twego Umiłowanego Syna. Wielu ludzi żyje dziś tak, jakby Ciebie Boże Ojcze nie było, a grzechy ich stały się cięższe  aniżeli grzechy ludzkości przed potopem. Ludzkość omamiona zdobyczami rozumu, postępem techniki i dobrobytem, traci wiarę, profanuje miłość, niszczy życie niewinnych i urąga niebu. Egoizm i hedonizm zawładnęły sercami współczesnych.

 W tej sytuacji chora duchowo ludzkość, stanęła wobec wielkiego  zagrożenia życia wskutek wybuchu pandemii nowej choroby ? korona wirusa SARS 2 ? COVID ? 19. Dotknięci  tym zagrożeniem ośmielamy się wołać do Ciebie słowami księgi proroka Daniela: ?Panie, oto jesteśmy dziś poniżeni na całej ziemi z powodu naszych grzechów. Nie ma obecnie władcy, proroka ani wodza, ani ofiar? ( Dn 3, 37-38).  Kościoły puste i  zamknięte, stąd ?Nie ma gdzie? doznać Twego miłosierdzia? i przebaczenia (Dn 3, 38b).

Boże, pełen miłosierdzia, ?ci, co pokładają ufność w Tobie, nie mogą doznać wstydu. Nie zawstydzaj nas, lecz postępuj z nami według swej łagodności i według wielkiego swego miłosierdzia. Wszyscy ci, co wyrządzają krzywdę Twym sługom niech doznają hańby! Niech się okryją wstydem pozbawieni wszelkiej siły i mocy, a potęga ich niech zostanie skruszona! Niech poznają, że tylko Ty jesteś Panem Bogiem, pełnym chwały na całej ziemi? (Dn 3, 40b. 42.44-45).

 Miłosierny Ojcze, jak przed dwoma tysiącami lat św. Józef, któremu powierzyłeś ojcowską opiekę nad Umiłowanym swoim Synem, Jezusem Chrystusem, ustrzegł Go od śmiertelnego zagrożenia z ręki króla Heroda, tak dzisiaj przez Jego wstawiennictwo, Patrona rodzin, św. Józefa, zawierzamy Ci cały współczesny świat! Spraw, niech nad całą ludzkością na nowo zajaśnieje blask krzyża Zmartwychwstałego Twego Jedynego Syna.

 Boże, nasz Ojcze, zawierzamy Ci także naszą Ojczyznę, jej prezydenta i premiera, wszystkich rządzących, a także wszystkich wiernych jej synów, każdą Polkę i każdego Polaka, niech iskra Twego Miłosierdzia, która wyszła z  Polski,  oświeci i przemieni oziębłe serca, niech rozpali w nich płomień wiary i miłości, ducha patriotyzmu i poświęcenia dla bliźnich.

Zawierzamy Twemu Miłosierdziu każdą polską rodzinę, w tym także naszą, moją rodzinę, i prosimy, byś ustrzegł nas od śmiertelnej zarazy; umocnił naszą wiarę i zachował pokój  w sercach, byśmy pod opieką Maryi i św. Józefa przylgnęli do Jezusa i zjednoczeni w miłości Ducha Świętego, chwalili Cię przez wszystkie wieki wieków. Amen.

                                                                                          Bp Józef Wysocki

 Elbląg, Sanktuarium M. B. Fatimskiej, 19.03.2020 r.  

 ,,Trzeba , aby młodość była wzrastaniem, w tym, co prawdziwe,

dobre i piękne?                                                                             Św. Jan Paweł II

       Słowa Św. Jana Pawła II, to myśl przewodnia naszych ćwiczeń duchowych w ,,Wiosce cudów? podczas wakacyjnych rekolekcji. Przez pięć dni szukaliśmy odpowiedzi jak przeżyć młodość, co z nią zrobić i jak wykorzystać ten ważny etap rozwoju człowieka, aby był to czas wzrastania w latach, mądrości i łasce poprzez obcowanie z Bogiem i ludźmi oraz dawania siebie innym. Odpowiedź okazała się prosta- konieczna jest wiara w Jezusa Chrystusa i głęboka miłość do Niego, bo to Jezus Boski Ogrodnik przygotowuje nam najlepsze środowisko rozwoju i wzrostu i daje rady jak postępować. Pokazuje jednocześnie, że bez Niego nic nie możemy uczynić, a w swojej codzienności trzeba bardziej słuchać Boga niż ludzi. Idąc ta drogą właściwie kształtujemy swoje sumienie i stajemy się człowiekiem zasad, który ma siłę odrzucić to, co jest przedmiotem pożądań wieku młodzieńczego i zabiega o to co czyni życie człowieka prawym. Bardzo wymowna była dla nas tematyka Nabożeństwa Pokutnego-,,Bo gdzie jest skarb wasz tam będzie i serce wasze. (Łk 12,34).Niezwykle mocno i osobiści przeżyliśmy pojednanie z Bogiem i każdą wieczorną adorację Najświętszego Sakramentu podczas, której czas się zatrzymywał, a my trwaliśmy na modlitwie budując coraz większą więź z Jezusem Chrystusem. Wszystkie swoje troski ale też i radości oddaliśmy Jezusowi podczas adoracji Ikony Krzyża Zmartwychwstałego i Ukrzyżowanego Jezusa, a różne intencje polecaliśmy kapłanowi w modlitwie wstawienniczej. Podczas tych pięciu dni było też wiele radości i zabawy , a ,,Hiszpanka?, której nauczył nas brat Piotr na pewno na  stałe zagości w animacjach.

Dziękujemy za ten czas Panu Bogu i tym, którzy przyczynili się do tego, że mogliśmy te rekolekcje tak owocnie przeżyć..

   Moc Najwyższego osłoni Cię (Łk 1,35)

Tradycyjnie, jak co roku podczas ferii spotkaliśmy się w ,,wiosce cudów?, aby przeżyć pięć wspaniałych dni z Panem Bogiem w gronie rówieśników pod opieką naszych wspaniałych nauczycieli i dyrekcji z dala od pędzącego świata. Każdego dnia towarzyszył nam ks. Biskup Józef Wysocki. Przez te pięć dni na nowo odkrywaliśmy Ducha Świętego – Trzecią Osobę Trójcy Świętej, który dawał nam odpowiedź jak porządkować swój świat po Bożemu, stawać się autentycznym świadkiem Jezusa Chrystusa i wnosić w codzienne życie wiele światła. Dla każdego z nas był to czas budowania osobistej więzi z Bogiem podczas codziennej Eucharystii, adoracji Najświętszego Sakramentu i Ikony Krzyża św. Franciszka czy też spotkań, podczas których rozważaliśmy Słowo Boże, a bardzo twórcze zajęcia warsztatowe integrowały nas. Nie zabrakło też czasu na wspaniałą zabawę, codzienne animacje czy wieczór pogodny. W tak krótkim czasie stworzyliśmy wspólnotę ludzi, którą łączy jeden Duch i w której czuliśmy się wspaniale. Każdy z nas otrzymał wiele i napełniony Duchem Świętym powraca do swojego środowiska, aby dać świadectwo temu co Bóg  w nas dokonał.

Świadectwa:

Na samym początku gdy dowiedziałam się o rekolekcjach byłam bardzo szczęśliwa, od razu poszłam się zapisać. Wyczekiwałam dnia wyjazdu w radości, jednak gdy ten dzień się zbliżał pojawiły się w moim sercu pewne wątpliwości czy aby na pewno dobrze robię jadąc na te rekolekcje. Trzy dni przed wyjazdem w mojej głowie pojawiła się myśl żeby nie jechać, -bo po co mam tam jechać jeśli nie czuje się w pełni gotowa do tego? Takie pytanie towarzyszyło mi do wtorkowego wieczora. Jednak po wieczornej modlitwie i przespanej nocy rano obudziłam się z myślą, że to jest to, to co jest mi teraz najbardziej potrzebne. Po przyjeździe na miejsce pojawiły się kolejne wątpliwości- czy dobrze wypełnię zadanie animatorki, czy dobrze przekażę innym słowo które Bóg kieruje do nas. W tej ciężkiej chwili zawierzyłam swoje zmartwienia Panu Bogu, który dalej mną pokierował w taki sposób, że chyba udało mi się wypełnić to zadanie. W następnych dniach miałam taki spokój serca ,aż nastał piątek a wraz z nim sakrament pokuty i pojednania który wzbudził we mnie pewnego rodzaju lęk przed wyznaniem moich grzechów Bogu. Toczyła się we mnie wewnętrzna walka co robić. W pewnym momencie jednak wstałam i poszłam się wyspowiadać… Był to moment w którym poczułam ulgę i spokój. Po spowiedzi poczułam się szczęśliwa i oczyszczona, rozwiało to pewną wątpliwość która męczyła mnie od dłuższego czasu. Bardzo również przeżyłam adorację krzyża, jest to dla mnie najważniejszy element rekolekcji. W czasie adoracji mogę szczerze porozmawiać z Bogiem zawierzyć mu swoje problemy, podziękować za wszystko co dzieje się w moim życiu. Również poprzez przyłożenie głowy do krzyża wiem ,że Bóg zabiera ode mnie wszystkie problemy i smutki. Pomimo tego ,że w Stagniewie na rekolekcjach byłam 9 raz zawsze wracam stamtąd umocniona i radosna. Jest to dla mnie wielki dar, że mogę jeździć na te rekolekcje ,odciąć się od codzienności i całkowicie zawierzyć się Panu Bogu . Ten czas pięciu dni jest dla mnie czymś wyjątkowym i zachęcam każdego do tego by chociaż raz pojechać, później sami zobaczycie, że będziecie chcieli tam wrócić kolejny raz.

                                                                                                                        Weronika

Uczestniczyłam w rekolekcjach po raz trzeci. Jak zawsze, spotkałam w Stagniewie ogromny spokój, wyciszenie. Mogłam nabrać trochę dystansu do codzienności, odetchnąć. Chociaż fizycznie, po tym niecałym tygodniu, byłam wyczerpana, wiem, że duchowo cały czas wzrastam. Moja wiara staje się dojrzalsza.
Uświadomiłam sobie przede wszystkim, jak ważną rolę w modlitwie pełni Duch Święty. Nie martwię się już, jeśli moja rozmowa z Bogiem nie jest długa i wymowna. Ona wcale nie musi taka być. Wiem też, że czasem mogę nie mieć siły, być zwyczajnie zmęczoną podczas modlitwy. Teraz jestem dla siebie – pod tym względem – bardziej wyrozumiała.

Uwielbiam adoracje Najświętszego Sakramentu. To dzięki nim odnajduję spokój po całym dniu rekolekcyjnym. W tym momencie Jezus dotyka moich najgłębszych zranień, przychodzi do najskrytszych zakamarków serca i sprawia, że potrafię spojrzeć na siebie i innych Jego oczami. Podobnie dzieje się po spowiedzi.
Wspomnę także, że pierwszy raz miałam okazję sprawdzić się jako animator. Dzisiaj mogę powiedzieć, że praca osoby, która ma za zadanie poprowadzić swoją grupę, nie jest łatwa. Miewałam gorsze chwile, ale bardzo budowało mnie poczucie wspólnoty, którą wszyscy tworzymy, spotykając się na rekolekcjach. Dziękuję Bogu za owocnie przeżyty czas.

                                                                                                                         Magda

,, ? aby radość wasza była pełna? (Jan 15,11b)

42-osobowa grupa młodzieży wraz ze swoimi opiekunami przeżyła wspaniałe  5-dniowe rekolekcje w zimowej scenerii w BETANII.  Dla nas ludzi młodych był to wyjątkowy czas, czas zatrzymania się i refleksji nad swoim dotychczasowym życiem oraz budowania głębszych relacji z Panem Bogiem. W każdym z nas było pragnienie, aby umieścić Jezusa na tronie swojego życia i Jemu podporządkować nasze codzienne działania. Oddaliśmy mu swoje problemy, które tak często nas paraliżują, a On dał nam pokój i radość. Zbudowaliśmy wspaniałą wspólnotę uczniów Chrystusa, która spotykała się na słuchaniu Słowa Bożego, porannej i wieczornej modlitwie, Eucharystii, adoracji Najświętszego Sakramentu i Ikony Krzyża Jezusa Zmartwychwstałego, modlitwie wstawienniczej ale też świetnie bawi się podczas animacji i agape.

Dziękujemy wszystkim, którzy dostrzegają nasze potrzeby i byli z nami: ks.bp.Józefowi Wysockiemu, naszej dyrekcji i nauczycielom (paniom: Urszuli, Reginie , Ewie oraz panu Mateuszowi), paniom: Magdzie i Karolinie za porywający i refleksyjny śpiew, panu Łukaszowi, który wspierał nas w zmywalni i paniom w kuchni: Ewie, Marysi i Ali.

Już teraz deklarujemy swój przyjazd na  rekolekcje letnie. Do zobaczenia!

REKOLEKCJE MŁODZIEŻOWE

Rekolekcje to czas wakacyjny przeżywany z Bogiem, możliwość modlitwy i refleksji, spotkania ciekawych ludzi, doświadczenia wspólnoty.

Zapraszamy młodzież gimnazjalną i licealną na rekolekcje, które odbędą się w dniach 08 – 12 lipca 2015r. w Ośrodku Ewangelizacyjno-Charytatywnym „Betania” w Elblągu-Stagniewie.

Rozpoczęcie 08.07.2015r. godz. 10.00, zakończenie 12.07.2015r. godz. 15.00. 

Zgłoszenia poprzez zakładkę „Napisz do nas” lub tel. : 502 571 950

5 kwietnia 2013 roku ? została skonkretyzowana istniejąca od dawna myśl ustawienia na terenie Sanktuarium statuy św. Józefa. Na 1 maja zostali zaproszeni Księża, ojcowie rodzin i rzemieślnicy, by przywieźli ze sobą kamienie z napisanymi na nich imionami, które będą wmurowane w fundament pomnika. Akt zawierzenia z okazji Roku Wiary.

30 kwietnia 2013 roku ? została ukończona opaska wokół kościoła wraz z podestami przy wejściach do bocznych kaplic i zakrystii, a także cokolik przy fundamentach wykonany z granplastu w kolorze ceglastym. Kościół w całości bardzo zyskał na zewnętrznym wyglądzie. Zostały również z tego samego granplastu wykonane blendy pod oknami we frontowej ścianie.

1 maja 2013 roku, godz. 12-ta ? po raz pierwszy uroczystość ku czci św. Józefa Rzemieślnika i Głowy Najświętszej Rodziny ? akt zawrzenia rodzin i firm rzemieślniczych św. Józefowi, a po mszy świętej procesja w pobliże papieskiego dębu i pobłogosławienie złożonych przez ojców rodzin kamieni pod statuę św. Józefa. Obecnych było ponad 200 osób. Po liturgii agapa i film ?Cristiada?. Do końca uroczystości pozostało bardzo wielu uczestników, którzy o godz. 18-tej uczestniczyli wraz ze wspólnotą ?Betania? w nieszporach i nabożeństwie majowym. Pan Bóg pobłogosławił ten dzień wspaniałą pogodą, a cała uroczystość była dla wszystkich wielkim przeżyciem duchowym.

Zaproszenie na niniejszą uroczystość skierowałem do kapłanów i mieszkańców Elbląga przez lokalną TV ?Vectra?, które było emitowane kilkakrotnie. Dzięki temu przybyło wiele osób po raz pierwszy do naszego Sanktuarium. Odtąd bardzo bym pragnął, aby ta pierwszomajowa uroczystość gromadziła mężczyzn jako głowy rodzin i właścicieli firm rzemieślniczych wraz ze swymi ?domowymi Kościołami? każdego roku.

Św. Józefie królujący w niebie, ratuj nas w każdej potrzebie!

13 maja 2013 roku ? poniedziałek ? Uroczystość patronalna ku czci Matki Bożej Fatimskiej: godz. 10.00 – Jutrznia i msza święta, wystawienie Najświętszego Sakramentu i adoracja do godz. 17-tej, Różaniec i nabożeństwo majowe. O godz. 18-tej koncelebrowana Eucharystia, której przewodniczył i homilię wygłosił Bp Elbląski Jan Styrna. Po mszy świętej procesja fatimska z pochodniami i błogosławieństwo oraz wspólna agapa.

Turnus I     14 – 19.07.2009r.

I turnus rekolekcji dla młodzieży za nami, był to turnus, w którym uczestniczyli stali bywalcy i tacy, którzy po raz pierwszy przestępowali progi Betanii. Zjechaliśmy się z różnych miast i wiosek, z różnymi nadziejami, pragnieniami, każdy przyjechał z innego powodu, a połączyć w jedności miał nas Chrystus.

Tematy spotkań dotykały naszego życia, naszego chrześcijaństwa. Tym razem treść naszych zajęć i rozważań stanowiły słowa, które wypowiedział Jezus ?Każdego więc, kto tych słów moich słucha i wypełnia je, można porównać z człowiekiem roztropnym, który dom swój zbudował na skale?? (Mt 7, 24 nn)

Codziennie rano po jutrzni i śniadaniu przy wspaniałej pogodzie wszyscy uczestnicy spotykali się na animacjach.

Spotkania w grupach podczas których dzieliliśmy się Słowem Bożym, były okazją do poznawania Boga, stawania się lepszym człowiekiem, jak również do poznawania drugiego człowieka i wymiany doświadczeń.

W trudach wędrówki przez tereny Bażantarni, sił dodawała nam wspólna modlitwa różańcowa, która była pokrzepieniem duchowym, jak również chwilą na złapanie oddechu.

Mimo dużej rozpiętości wieku, od 14 – 22 lat, wszyscy tworzyli wspaniałą wspólnotę, bardzo dojrzale podchodzili do wszystkich zajęć, głęboko przeżywali liturgię, spotkania ze słowem Bożym i adoracje Najświętszego Sakramentu oraz ikony Krzyża. Długo trwali w ciszy na modlitwie.

Sobota wieczór, wszyscy przygotowani duchowo w strojach mniej i bardziej galowych zasiadamy do uroczystej kolacji- agapy.

Świadectwa

W Stagniewie jestem już po raz trzeci. W tym roku przyjechałam, by lepiej przygotować się do pielgrzymki pieszej na Jasną Górę i pogłębić wiarę. Przez pierwsze dni ciężko było mi skupić się na słuchaniu słowa Bożego, jednak w trakcie Adoracji Najświętszego Sakramentu nasunęło mi się wiele refleksji. Jedną z nich było to, że rok temu powierzyłam tu Jezusowi swoją, uciążliwą wówczas cichość i małomówność. Teraz zauważyłam działania Boga w swoim życiu, gdyż wciąż jestem cicha i dobrze mi z tym, ale mówię nieco więcej. Kolejne przemyślenia dotyczyły przyjaźni z Jezusem i z drugim człowiekiem. Przyjaźń z Jezusem została odnowiona poprzez Sakrament Pokuty. Wiem to tym bardziej, że podczas modlitwy w kaplicy Jezus jednoznacznie odpowiadał na moje różne wątpliwości poprzez Pismo święte. Każda Msza św., katecheza, adoracja, modlitwa, spotkania w grupach, ale także drugi człowiek zbliżają mnie do Boga. Mam nadzieję, że do Stagniewa będę mogła przyjeżdżać częściej oraz, że owoce tegorocznych rekolekcji, wzmocnione owocami zbliżającej się pielgrzymki, pomogą mi czynić dobro w ciągu roku.

Aneta lat 17

Rekolekcje w Stagniewie przeżyłam bardzo mocno. Był to wspaniały dla mnie czas, zadumania i odpoczynku od codziennych spraw. Teraz, kiedy zostałam w domu sama z tatą i bratem, ponieważ moja mama wyjechała za granicę, największym wsparciem dla mnie w tym trudnym okresie jest Bóg i przyjaciele, których tu spotkałam. Będzie mi trudno się z nimi rozstać. To jest mój ciężar na następne cztery miesiące. Mam nadzieję, że Bóg da mi siły do wytrwania i wiarę w to, że będzie lepiej. Może to głupie co mówię, ale tak właśnie czuję i myślę. Najbardziej w czasie tych rekolekcji przeżyłam adorację Najświętszego Sakramentu i Krzyża. Wylałam wszystko co mnie gnębiło na Rany Chrystusa. Moim zadaniem na następne miesiące będzie trwać przy Tobie Chryste i świadczyć o Tobie w moim środowisku.

Agnieszka lat 17

Rekolekcje nie przyniosą oczekiwanych owoców, jeżeli nie zaczną się Eucharystią,

podczas której modlitwą ogarnia się wszystkich uczestników.

Jedynie stałych bywalców naszej ?Betanii? nie dziwią warunki panujące w miejscu,

gdzie odbywają się Msze Święte.

Cóż, miejsce podobne do tego, w jakim narodził się Zbawiciel ? miejsce skromne i ubogie, ale jesteśmy przekonani, że również wybrane przez Boga.

Wśród uczestników rekolekcji były rodziny z pobliskich miejscowości ?

Malborka, Iławy, Sztumu, Nowego Stawu, ale również byli tacy,

którzy przebyli wiele kilometrów z Warszawy i Białegostoku.

Pomimo późnej godziny, nieco już zmęczeni udaliśmy się

 na wieczorną Adorację Najświętszego Sakramentu,

by w osobistej rozmowie z Panem

powierzyć  Mu wszystkie sprawy, z którymi tu przybyliśmy.

Codzienna Eucharystia przybliża nie tylko przybliża nas do Chrystusa,

ale również jest podstawą budowania prawdziwej wspólnoty.

Przykład idzie z góry ? w wychowaniu młodego pokolenia,

nie wolno zapomnieć o dawaniu odpowiednich wzorców ? ojciec z synami?

Modlitwa, Słowo Boże tego nie może zabraknąć na rekolekcjach,

ale nie powinno też zabraknąć czasu na śmiech i taniec,

?czy to w ośrodku,

?czy też w plenerze.

 Choć grupa była tak bardzo zróżnicowana wiekowo, katechezy Księdza Biskupa każdemu dały wiele do myślenia i otworzyły oczy na wiele spraw z życia rodzinnego.

 Na Liturgię Pokutną przybyło wielu Księży?

Szkoda czasu na poobiednie drzemki, gdy za oknem taka piękna pogoda.

 Sobotnia Eucharystia poprzedzająca uroczystą agapę odbyła się w ?niebieskiej? sali.

 Ksiądz Biskup w dosyć nowatorski sposób odświeżył we wszystkich parach dni pierwszych spotkań, czas dojrzewania uczucia?

 Godzina świadectw zawsze jest ostatnim punktem rekolekcji, po niej pozostają już tylko podziękowania wszystkim za wszystko i pożegnanie.

Po raz pierwszy w historii istnienia Wspólnoty Betania, w dniach skupienia uczestniczyli jedynie Ci, którzy przeszli pierwsze Scrutinium.

Przeżywanie Eucharystii w „niebieskiej” sali to nowość, do której zmusza również zimno panujące na dworze, ale pamiętajmy – Bóg jest wszędzie tam, gdzie dwóch lub trzech gromadzi się w Imię Jego…

Pełny udział we Mszy Świętej możliwy jest jedynie wtedy, gdy przyjmujemy Jezusa do naszych serc.

Nie mogło zabraknąć wspólnego śpiewu.

Czas wypełniony modlitwą, ale również pracą w małych grupach, podczas której, jest czas na dzielenie się Słowem Bożym, swoimi doświadczeniami, a jej zwieńczeniem są relacje, które wzbogacają pozostałą część wspólnoty.