Moc Najwyższego osłoni Cię (Łk 1,35)

Tradycyjnie, jak co roku podczas ferii spotkaliśmy się w ,,wiosce cudów?, aby przeżyć pięć wspaniałych dni z Panem Bogiem w gronie rówieśników pod opieką naszych wspaniałych nauczycieli i dyrekcji z dala od pędzącego świata. Każdego dnia towarzyszył nam ks. Biskup Józef Wysocki. Przez te pięć dni na nowo odkrywaliśmy Ducha Świętego – Trzecią Osobę Trójcy Świętej, który dawał nam odpowiedź jak porządkować swój świat po Bożemu, stawać się autentycznym świadkiem Jezusa Chrystusa i wnosić w codzienne życie wiele światła. Dla każdego z nas był to czas budowania osobistej więzi z Bogiem podczas codziennej Eucharystii, adoracji Najświętszego Sakramentu i Ikony Krzyża św. Franciszka czy też spotkań, podczas których rozważaliśmy Słowo Boże, a bardzo twórcze zajęcia warsztatowe integrowały nas. Nie zabrakło też czasu na wspaniałą zabawę, codzienne animacje czy wieczór pogodny. W tak krótkim czasie stworzyliśmy wspólnotę ludzi, którą łączy jeden Duch i w której czuliśmy się wspaniale. Każdy z nas otrzymał wiele i napełniony Duchem Świętym powraca do swojego środowiska, aby dać świadectwo temu co Bóg  w nas dokonał.

Świadectwa:

Na samym początku gdy dowiedziałam się o rekolekcjach byłam bardzo szczęśliwa, od razu poszłam się zapisać. Wyczekiwałam dnia wyjazdu w radości, jednak gdy ten dzień się zbliżał pojawiły się w moim sercu pewne wątpliwości czy aby na pewno dobrze robię jadąc na te rekolekcje. Trzy dni przed wyjazdem w mojej głowie pojawiła się myśl żeby nie jechać, -bo po co mam tam jechać jeśli nie czuje się w pełni gotowa do tego? Takie pytanie towarzyszyło mi do wtorkowego wieczora. Jednak po wieczornej modlitwie i przespanej nocy rano obudziłam się z myślą, że to jest to, to co jest mi teraz najbardziej potrzebne. Po przyjeździe na miejsce pojawiły się kolejne wątpliwości- czy dobrze wypełnię zadanie animatorki, czy dobrze przekażę innym słowo które Bóg kieruje do nas. W tej ciężkiej chwili zawierzyłam swoje zmartwienia Panu Bogu, który dalej mną pokierował w taki sposób, że chyba udało mi się wypełnić to zadanie. W następnych dniach miałam taki spokój serca ,aż nastał piątek a wraz z nim sakrament pokuty i pojednania który wzbudził we mnie pewnego rodzaju lęk przed wyznaniem moich grzechów Bogu. Toczyła się we mnie wewnętrzna walka co robić. W pewnym momencie jednak wstałam i poszłam się wyspowiadać… Był to moment w którym poczułam ulgę i spokój. Po spowiedzi poczułam się szczęśliwa i oczyszczona, rozwiało to pewną wątpliwość która męczyła mnie od dłuższego czasu. Bardzo również przeżyłam adorację krzyża, jest to dla mnie najważniejszy element rekolekcji. W czasie adoracji mogę szczerze porozmawiać z Bogiem zawierzyć mu swoje problemy, podziękować za wszystko co dzieje się w moim życiu. Również poprzez przyłożenie głowy do krzyża wiem ,że Bóg zabiera ode mnie wszystkie problemy i smutki. Pomimo tego ,że w Stagniewie na rekolekcjach byłam 9 raz zawsze wracam stamtąd umocniona i radosna. Jest to dla mnie wielki dar, że mogę jeździć na te rekolekcje ,odciąć się od codzienności i całkowicie zawierzyć się Panu Bogu . Ten czas pięciu dni jest dla mnie czymś wyjątkowym i zachęcam każdego do tego by chociaż raz pojechać, później sami zobaczycie, że będziecie chcieli tam wrócić kolejny raz.

                                                                                                                        Weronika

Uczestniczyłam w rekolekcjach po raz trzeci. Jak zawsze, spotkałam w Stagniewie ogromny spokój, wyciszenie. Mogłam nabrać trochę dystansu do codzienności, odetchnąć. Chociaż fizycznie, po tym niecałym tygodniu, byłam wyczerpana, wiem, że duchowo cały czas wzrastam. Moja wiara staje się dojrzalsza.
Uświadomiłam sobie przede wszystkim, jak ważną rolę w modlitwie pełni Duch Święty. Nie martwię się już, jeśli moja rozmowa z Bogiem nie jest długa i wymowna. Ona wcale nie musi taka być. Wiem też, że czasem mogę nie mieć siły, być zwyczajnie zmęczoną podczas modlitwy. Teraz jestem dla siebie – pod tym względem – bardziej wyrozumiała.

Uwielbiam adoracje Najświętszego Sakramentu. To dzięki nim odnajduję spokój po całym dniu rekolekcyjnym. W tym momencie Jezus dotyka moich najgłębszych zranień, przychodzi do najskrytszych zakamarków serca i sprawia, że potrafię spojrzeć na siebie i innych Jego oczami. Podobnie dzieje się po spowiedzi.
Wspomnę także, że pierwszy raz miałam okazję sprawdzić się jako animator. Dzisiaj mogę powiedzieć, że praca osoby, która ma za zadanie poprowadzić swoją grupę, nie jest łatwa. Miewałam gorsze chwile, ale bardzo budowało mnie poczucie wspólnoty, którą wszyscy tworzymy, spotykając się na rekolekcjach. Dziękuję Bogu za owocnie przeżyty czas.

                                                                                                                         Magda

Rekolekcje letnie w ,, wiosce cudów? już za nami. Wielu z nas było tam po raz pierwszy, ale chociaż byliśmy nowicjuszami, to nie odczuwaliśmy tego. Wszyscy od razu otoczyli nas opieką i okazali nam zainteresowanie. Dobra współpraca z animatorami, praca w grupach podczas warsztatów i spotkań ze Słowem Bożym czy też codzienna posługa bardzo szybko zbliżała nas do siebie i angażowała w kolejne zadania. Ciekawe treści, tak aktualne dla młodzieży: problem dojrzałości, dobrze zrozumianej wolności, stanięcia w prawdzie czy też dochowania wierności, przepiękny śpiew, adoracje Najświętszego Sakramentu i ikony krzyża Zmartwychwstałego Jezusa, modlitwa wstawiennicza pozostaną nam długo w naszej pamięci. Tutaj czas biegł jakby wolniej. Wszyscy zbliżyliśmy się do siebie tworząc autentyczną wspólnotę uczniów Jezusa. Jesteśmy zarażeni duchem rekolekcji i już planujemy kolejny wyjazd na przyszły rok.

REKOLEKCJE MŁODZIEŻOWE

Rekolekcje to czas wakacyjny przeżywany z Bogiem, możliwość modlitwy i refleksji, spotkania ciekawych ludzi, doświadczenia wspólnoty.

Zapraszamy młodzież gimnazjalną i licealną na rekolekcje, które odbędą się w dniach 05 ? 09 lipca 2017r. w Sanktuarium MB Fatimskiej i św. Jana Pawła II  w Elblągu-Stagniewie.

Rozpoczęcie 05.07.2017r. godz. 10.00, zakończenie 09.07.2017r. godz. 15.00. 

Zgłoszenia tel. : 55-233-58-27 lub 502 571 950

TRWAĆ PRZY BOGU to tematyka spotkań rekolekcyjnych młodzieży, które odbyły się      w dniach 17-21 lutego 2016 r w Stagniewie, a w których uczestniczyła 60 osobowa grupa młodzieży. Na ten czas rekolekcji czekaliśmy z utęsknieniem, aby odpocząć od uczniowskich obowiązków i tempa życia jakie nadaje nam szkoła, ale przede wszystkim budować relacje z Bogiem , trwać przy Nim i nabierać duchowych sił, by móc być Jego świadkiem w środowiskach w których funkcjonujemy. Każdego dnia podczas warsztatów tematycznych i spotkań ze Słowem Bożym uczyliśmy się jak być wiernym Prawdzie, dokonywać właściwych wyborów i otwierać się na Boga i drugiego człowieka. Codzienna Eucharystia, adoracja Najświętszego Sakramentu i ikony Krzyża, Droga Krzyżowa i udział w modlitwie wstawienniczej umacniały naszą więź z Panem Bogiem i czuliśmy, że? Ci co zaufali Panu odzyskują siły, otrzymują skrzydła jak orły :biegną bez zmęczenia (Iz 40,31). Zdajemy sobie jednak sprawę, że musimy pielęgnować to, co zostało nam dane , by zasiane w naszych sercach ziarno nie obumarło lecz wydało piękne owoce naszego życia. Kończymy rekolekcje  odmienieni i przynagleni słowami Jezusa  ,, Wracaj do domu  i opowiadaj co Bóg Ci uczynił?.

Wolni i wierni w Chrystusie.

        Te słowa wprowadzaliśmy w swoje życie podczas rekolekcji wakacyjnych w ,,Betanii?, która na pięć dni wypełniła się młodymi ludźmi z Malborka, Lichnów i Biskupca.
Każdego dnia rozważane treści na warsztatach, spotkaniu ze Słowem Bożym, sprawiały, że mogliśmy się zobaczyć w nowym świetle i budować piękne, głębokie relacje z Panem Bogiem i ludźmi.

      Szczególnym przeżyciem były dla nas wieczorne adoracje Najświętszego Sakramentu i w sobotę ikony Krzyża Zmartwychwstałego Jezusa, które wyciskały niejedną łzę z naszych oczu. Wielkim doświadczeniem okazała się modlitwa wstawiennicza, w której Bóg okazał swoją wielką miłość do nas.

W tych pięknych, przeżywanych z Bogiem dniach nie zabrakło też odpoczynku i rekreacji. Również sobotnia agapa pokazała, że wystarczyło nam pięć dni, aby zbudować prawdziwą wspólnotę uczniów Chrystusa, których serce po brzegi wypełnia radość i miłość.

                Powracając do swoich rodzinnych domów i środowisk, wiemy jak niezwykle ważne w życiu młodego człowieka są dokonywane przez niego właściwe wybory, że dojrzałość to kontrola nad własnym życiem, a to przynosi wolność, a za tym idzie szczęście. Dzięki wolności zawsze możemy po raz kolejny przewrócić do góry nogami nasze życie i zacząć od nowa. Szczególnie jest to ważne w sytuacji, gdy jesteśmy daleko od Boga, a nasze życie jest złe, nawet wtedy w każdej chwili możemy wycofać się z grzechu i powrócić do Boga. Umocnieni dziękujemy Panu Bogu za ten błogosławiony czas i to miejsce, w którym dokonują się niezwykłe sprawy.

Byłam w Stagniewie już dwa razy. Oba były naprawdę świetne.
Przybliżyłam sie do Pana Boga i poznałam ciekawych ludzi. Adoracje nauczyły mnie osobistej rozmowy z Bogiem. W Betanii przytrafiło mi się kilka cudów. Przyjechałam tam z nastawieniem, że sobie tam trochę odpocznę, a tym czasem plan mieliśmy naprawdę bardzo napięty. Jednak bardzo szybko przyzwyczaiłam się do napiętego planu i warunków.
Codzienna eucharystia pozwoliła mi jeszcze bardziej zbliżyć do Pana Jezusa. Dopiero tutaj na rekolekcjach dostrzegłam jak mało czasu poświęcam na rozmowę z Panem Bogiem. To tutaj na rekolekcjach nauczyłam się szczerze z Nim rozmawiać. To tutaj na rekolekcjach przystąpiłam do sakramentu spowiedzi i inaczej przeżyłam ten sakrament. Chciałabym również wspomnieć, że podczas posiłków można było się powymieniać z ludźmi swoimi poglądami i spostrzeżeniami z wzajemnością. Koniec obiadu zwiastował nadejście czasu wolnego, w którym można było odsapnąć od gonitwy dnia i dalej kontynuować pogawędkę z innymi. Mimo tego, że może nie odpoczęłam fizycznie to bardzo się cieszę, że dane mi było przeżyć te rekolekcje i z niecierpliwością czekam na następne. Gorąco zachęcam wszystkich do udziału w tych rekolekcjach.

Dziewczyna.

W Stagniewie byłam dopiero po raz drugi. Dlatego, bardzo zaskoczyła
mnie informacja, że mam zostać animatorem. Przyznam, że byłam tym faktem przerażona. W głowie zrodziły się zaraz wątpliwości. Czy sobie poradzę? Czy nie zawiodę swojej grupy? Czy jestem odpowiednią osobą do tego zadania? Jak wielce byłam zdziwiona, gdy już na pierwszych warsztatach dogadałyśmy się, razem z Anią, z dziewczynami. Stres zmniejszył się i wiedziałam, że kolejne spotkanie w grupie będzie równie przyjemne oraz owocne. Jednak wyzwanie dla mnie stanowiły spotkania ze Słowem Bożym. Nie wiedziałam, jak mam wytłumaczyć dziewczynom co Bóg, w danym fragmencie, chce nam przekazać. W każdej modlitwie prosiłam Pana Boga o Jego pomoc i zesłanie ducha, abym zrozumiała, co chce powiedzieć. I pomógł mi. Czułam Jego obecność.
Trudniejsze fragmenty nie stanowiły dla mnie problemu. Rozumiałam je ja, a co ważniejsze potrafiłam swoją wiedzę przekazać grupie. Dziękowałam za to Bogu z całego serca.
Jak poprzednio, tak i tym razem bardzo przeżyłam sakrament pokuty. Spowiadać się w taki sposób, było dla mnie wyjątkowe. Przeżyłam to inaczej, niż klęcząc przy konfesjonale. Wzruszyła mnie również adoracja Krzyża. Mogłam powierzyć Jezusowi swoje problemy i prośby, ale także podziękować mu za wiele dobra w moim życiu. Nowym przeżyciem była dla mnie Modlitwa Wstawiennicza. Choć sama nie uczestniczyłam w niej w pełni, to być obserwatorem zaśnięcia w Duchu Świętym było niezwykłe. Gdy pierwszą osoba zasnęła, zaniemówiłam. Zaczęła się całą trząść i nie przestała dopóki od Biskupa nie odszedł ostatni chętny. To wstrząsnęło mną w podstawach.
Całe rekolekcje przeżyłam wyjątkowo. Złożyło się na to, to że byłam animatorką i treści, które omawialiśmy bardziej do mnie trafiły. Poświęciłam im więcej uwagi, przez co lepiej je zrozumiałam.
Dodatkowo, po adoracjach oraz spowiedzi, wewnętrznie się uspokoiłam i wyciszyłam.

Klaudia J.

Byłam pierwszy raz w Stagniewie. Na początku nie chciałam tam jechać, ale jednak się przekonałam. Nie żałuję doświadczyłam tam bardzo dużo rzeczy, jakich nie doświadczyłam przez całe swoje życie. Polepszyłam swoją relację z Bogiem i poznałam wielu sympatycznych ludzi.
Na pewno jeszcze się tam zjawię.

Ania

Stagniewo to niewątpliwie niezwykłe miejsce, które bardzo cenię.
W rekolekcjach, jakie się tam odbywają uczestniczyłam już 6 razy. Za pierwszym chciałam uciekać jak najdalej. Brak zasięgu, totalne oderwanie od rzeczywistości… Po pierwszej adoracji uświadomiłam sobie, że to ma swój cel – tu jest miejsce tylko dla mnie i dla Pana Boga i to On przez te kilka dni będzie moim towarzyszem do rozmów.
Kolejne wyjazdy do Stagniewa były coraz to lepsze i bardziej owocne. Wielu rzeczy się nauczyłam. Miałam czas na refleksję, przemyślenie wszystkiego i ułożenie swoich życiowych priorytetów. Przeżyłam ogromną podróż mentalną. Kiedyś nie wytrzymywałam nawet sama ze sobą. Stagniewo mnie odmieniło. Stałam się bardziej wrażliwa, empatyczna, a przede wszystkim pogłębiłam swoją wiarę.
Na ostatnich rekolekcjach miało mnie nie być. Parę dni przed ich rozpoczęciem przytrafiło mi się coś nieprzyjemnego. Jednak mimo wszystko zebrałam siły i dołączyłam drugiego, a właściwie trzeciego dnia. Żałuję, że tym razem spędziłam w Stagniewie niecałe trzy dni, ale cóż… ważna jest jakość, a nie ilość. W ciągu tych trzech dni Pan Bóg pomógł mi znaleźć odpowiedzi na nurtujące mnie od dawna pytania i rozwiązać pewien problem.
Bardzo dotkliwie przeżyłam modlitwę wstawienniczą.To jest coś, czego nie da się opisać słowami. Po prostu trzeba tego doświadczyć na własnej skórze.
Mamy XXI wiek. Mass media robią ludziom wodę z mózgu. Wszystko wokół się zmienia, a Stagniewo? Stagniewo jest ciągle takie samo, pomimo upływającego czasu. I to jest właśnie piękne. Odskocznia od szarej codzienności i ciągłego biegu. Na pewno będę powracać do tego miejsca myślami, nie raz i nie dwa.

Klaudia R.

REKOLEKCJE MŁODZIEŻOWE

Rekolekcje to czas wakacyjny przeżywany z Bogiem, możliwość modlitwy i refleksji, spotkania ciekawych ludzi, doświadczenia wspólnoty.

Zapraszamy młodzież gimnazjalną i licealną na rekolekcje, które odbędą się w dniach 08 – 12 lipca 2015r. w Ośrodku Ewangelizacyjno-Charytatywnym „Betania” w Elblągu-Stagniewie.

Rozpoczęcie 08.07.2015r. godz. 10.00, zakończenie 12.07.2015r. godz. 15.00. 

Zgłoszenia poprzez zakładkę „Napisz do nas” lub tel. : 502 571 950

REKOLEKCJE MŁODZIEŻOWE - 

ZIMA  2015

46-osobowa grupa młodzieży zadbała w czasie ferii nie tylko o fizyczne wzmocnienie swojego ciała , ale przede wszystkim o umocnienie swojego ducha. Przez 5 dni pod opieką czujnych, otwartych na potrzeby młodego człowieka wychowawców oraz pod przewodnictwem duchowym ks.bp. Józefa Wysockiego wszyscy pracowaliśmy nad umocnieniem relacji z Panem Bogiem oraz pogłębianiu swojej wiary nie zapominając oczywiście o budowaniu wspaniałej atmosfery tych dni. Okazji ku temu było wiele. Pracowaliśmy w grupach warsztatowych czy też w grupach dzielenia się Słowem Bożym. Tym razem grupy przyjęły swoje nazwy- były pośród nas: Aniołki, Maryjne Nadzieje, Niewiasty, ale też Judasze, Sandały Mojżesza czy  Siedmiu Apostołów. Codzienna Msza Św., Nabożeństwo Pokutne,  adoracja Najświętszego Sakramentu, adoracja ikony Krzyża Zmartwychwstałego Jezusa, modlitwa wstawiennicza   zbliżały nas do Jezusa oraz odnawiały i pogłębiały nasze  relacje z NIM. Wielu z nas uznało,  iż był to za krótki czas, chętnie pozostalibyśmy w tym miejscu na kolejne dni. Każdy z nas wyjeżdża z pragnieniem budowania nowego,  lepszego życia opartego na Słowie Bożym. Jest to niezwykle ważne, bo młody człowiek żyje w ogromie zagrożeń i pokus współczesnego świata, a życie jego pozbawione nadziei często traci sens. Potrzebuje on mądrości Bożej, która jest skarbem cenniejszym od wszystkiego i jest naszym  przewodnikiem w życiu . Niczym lampa oświeca nasze codzienne wybory moralne, prowadzi właściwą drogą i chroni przed beznadzieją. Niezwykłą radością była dla nas obecność na rekolekcjach naszych absolwentów: Martyny i Arka, którzy służyli nam swoim doświadczeniem i pomocą. Dziękujemy wam, jak dobrze, że byliście z nami.

,,ZAPRAWIAJCIE SIĘ W DOBREM!?

                                                                          Iz 1,17a

To Słowo Boże wprowadzaliśmy w swoje życie podczas  rekolekcji wakacyjnych w ,,Betanii?, która na pięć dni wypełniła się młodymi ludźmi.

Każdego dnia inna tematyka :

? „Dzieci strzeżcie się fałszywych bogów?   (1J 5,21)

?  ,,Przyobleczmy się w zbroję światła?  (Rz 13,12b)

?    ,,Kto w drobnej rzeczy jest wierny ten i w wielkiej        

      będzie wierny? (Łk 16,10)

?    ,, Kto zaś wypełnia wolę Bożą, ten trwa na wieki?              (1J 2,17b)

Rozważane treści na warsztatach, spotkaniu ze Słowem Bożym ,podczas Jutrzni i Nieszporów, Mszy Świętej, Nabożeństwa Pokutnego, adoracji Najświętszego Sakramentu sprawiały, że mogliśmy się zobaczyć w nowym świetle i  budować  piękne, głębokie relacje z Panem Bogiem i ludźmi. Szczególnym przeżyciem były dla nas wieczorne adoracje Najświętszego Sakramentu i ikony Krzyża Zmartwychwstałego Jezusa, które przeciągały się do późnych godzin wieczornych i wyciskały niejedną łzę z naszych oczu. Wielkim doświadczeniem okazała się modlitwa wstawiennicza, w której uczestniczyliśmy po raz pierwszy, a w której Bóg okazał swoją wielką miłość do nas. W tych pięknych, przeżywanych z Bogiem dniach nie zabrakło też odpoczynku i rekreacji. Wspaniała wyprawa do Bażantarni, szczególnie na odcinku czerwonego szlaku na długo pozostanie w pamięci niejednego z nas. Również sobotnia agape pokazała, że wystarczyło nam pięć dni, aby zbudować prawdziwą wspólnotę uczniów Chrystusa, których serce po brzegi wypełnia radość i miłość.

Powracając do swoich rodzinnych domów i środowisk, wiemy jak niezwykle ważne w życiu młodego człowieka są dokonywane przez niego właściwe wybory, stanięcie w prawdzie oraz wierne trwanie przy Bogu i Jego Synie Jezusie Chrystusie. Tylko wówczas będziemy człowiekiem zasad, który daje świadectwo pośród swoich bliskich i w każdym miejscu w którym przebywa oraz nieustannie zaprawia się w dobrem. Umocnieni dziękujemy Panu Bogu za ten błogosławiony czas i to miejsce, w którym dokonują się niezwykłe sprawy.                                                                         

,, Musicie być mocni tą

  mocą, którą daje wiara.

  Musicie być mocni mocą

  wiary ?

                           Jan Paweł II

Ferie z Bogiem   dla 61-osobowej grupy młodzieży i jej opiekunów  to pięć wspaniałych i niezapomnianych dni, to czas budowania relacji z Bogiem i rówieśnikami a także świetnej zabawy i zimowego wypoczynku. Wspaniałej atmosfery tych dni nie zakłócił nawet upadek Asi, który zakończył się wizytą w szpitalu i usztywnieniem nogi oraz Martyny , w którym ucierpiała przede wszystkim gitara. Tematyczne spotkania w grupach , katechezy ks. Bp. Józefa Wysockiego, codzienna Eucharystia, Nabożeństwo Pokutne, adoracja Najświętszego Sakramentu i ikony Krzyża, agapa, codzienne posługi sprawiły, że każdy dzień był inny, dostarczał wielu emocji i zaskakiwał niejednego uczestnika rekolekcji.

Przez kolejne dni odkrywaliśmy nasze słabości i zaniedbania ale Słowo Boże , które rozważaliśmy pokazywało nam drogę  pokonania ich. Wiemy już jak postępować, aby nie ulegać pokusom , którymi zasypuje nas współczesny zwariowany  świat i jak budować dom swojego życia. Uświadomiliśmy sobie jak nisko w  hierarchii naszych  wartości znajduje się Słowo Boże w którym tkwi niezwykła moc. Powracamy z konkretnymi postanowieniami do pracy nad sobą i pragnieniem udziału w rekolekcjach wakacyjnych.

Świadectwa:      

Byłem na rekolekcjach w Stagniewie pierwszy raz i na początku nie wiedziałem czego mam się spodziewać. Gdy się rozpoczął pierwszy dzień od razu spodobała mi się atmosfera jaka tam panowała. Wszyscy byli dla siebie mili i życzliwi co zachęcało do wspólnej pracy. Animatorem naszej grupy był Kuba i bardzo dobrze prowadził warsztaty i pracę z Pismem św. Na warsztatach mogłem pomyśleć o fundamentalnych rzeczach w życiu i porozmawiać o nich z innymi . Dowiedziałem się jakie powinny być fundamenty w życiu katolika i co muszę zmienić w swoim. Podczas pracy z Pismem św. nauczyłem się czytać i rozumieć Pismo św. Bardzo podobały mi się katechezy Księdza Biskupa i od razu stał się dla mnie wzorem prawdziwego chrześcijanina i zyskał mój szacunek. Nie spodziewałem się tego, że w Stagniewie będzie Biskup, a tym bardziej, że będzie prowadził katechezy, i że pójdę do niego do spowiedzi. Po tej spowiedzi wreszcie zacząłem wierzyć, że spowiedź pomaga i przybliża do Boga. Niestety nie miałem szczęścia do księży spowiedników i nie uważałem spowiedzi za coś istotnego i przestałem się spowiadać. A po spowiedzi u Księdza Biskupa to się zmieniło i już widzę wartość spowiedzi . Podczas Adoracji mogłem przemyśleć swoje życie i błędy jakie popełniam. Bardzo mi to pomogło, bo wiem co muszę zmienić w swoim postępowaniu. A podczas Adoracji Krzyża oddałem Jezusowi mój ” Krzyż”, który nosiłem. Podsumowując rekolekcje dały mi dużo zarówno mentalnie jak i duchowo i na pewno udam się na kolejne. 

          Adrian. 

            Na rekolekcjach w Stagniewie byłam po raz kolejny. Każde rekolekcje niosą nowe odkrycia siebie i Boga. Jeżdżąc tam pogłębiam swoją wiarę. Obecność Boga odczuwałam bardzo mocno podczas adoracji Najświętszego Sakramentu. Mogłam z Nim po prostu porozmawiać. Odpowiadał mi na moje pytania podczas spotkań ze Słowem Bożym z moją grupą. Dziewczyny zadając mi różne pytania pomagały mi samej zrozumieć to co miał mi do przekazania Bóg. Spowiedź różni się od spowiedzi w kościele parafialnym. Podczas spowiedzi zrozumiałam swoje błędy. Słowa wypowiedziane przez Księdza Biskupa na którymś z kazań, że trzeba wybierać tylko dobro, a nie zło lub mniejsze zło utkwiły mi w pamięci i skłoniły do refleksji nad tym jak ja postępuję. Czy idę drogą prawdziwą tą, którą wskazuje nam Bóg. Na którymś spotkaniu były zacytowane słowa z Księgi Psalmów: ”Pan skałą i twierdzą moja, … Bóg mój opoką moja, na której polegam.” Te słowa utkwiły mi głęboko w sercu. Znalazłam w Bogu wsparcie. Sam tymi słowami przekonuje nas, że możemy mu ufać, na nim polegać. Mamy iść  jego drogą i głosić Dobrą Nowinę, pomimo że w tych czasach ciężko jest być Świadkiem Chrystusa . Pan Jezus pomoże nam w tym gdy będziemy iść jego  śladami. Nagrodą będzie życie wieczne.  W chwilach zwątpienia warto przeżyć takie rekolekcje. Pomagają one w przyjęciu na nowo wiary i Chrystusa.           

                                   Ania                                                                                                                                                                                                                          W Stagniewie byłam po raz kolejny i po raz  kolejny została mi przydzielona rola animatora. Każde rekolekcje to co rusz nowe doświadczenie. To wspaniałe przeżycie kiedy jesteśmy załamani nasza dusza jest zmęczona, kiedy przychodzą kłopoty i nasze serce zostaje obciążone,  odnajdujemy tam Jezusa Chrystusa który jest i czeka w ciszy aż przyjdziemy i usiądziemy w zaciszu modlitwy. Podnosi nas abyśmy mogli stanąć  na wyżynach. Podnosi nas abyśmy przeszli po wzburzonym morzu i byli kimś więcej niż sami potrafimy być. Nie bez przyczyny nazywa sie to miejsce ?wioską cudów?. Powracamy z rekolekcji silniejszy w wierze  pełni nadziei szczęścia, bo pomimo, że droga do szczęścia jest ciemna i ciernista oświetla ją nadzieja   wypływająca od Pana Boga -jest ona kotwicą dla duszy. Życzę i zarazem zachęcam każdego, aby mógł  chociaż  raz przeżyć takie  rekolekcje i poczuć tę niesamowitą siłę jaką one dają .Pozwalają pogłębiać wiarę, a także każdego dnia coraz mocniej pokładać ufność w Bogu . Żyjemy w świecie, w którym pokusy próbują odwieść od tego co Bóg chce, wikłają nas w błędne rozumowania. Odrywamy się tam od rzeczywistości, zatrzymujemy się od codziennej gonitwy, od przyziemnych spraw, skupiamy sie wyłącznie na relacji JA i BÓG.                                                         

                                                                           Aleksandra

        Gdy przyjechaliśmy na miejsce, pierwszą rzeczą, z której zdałem sobie sprawę był brak zasięgu telefonicznego. Przez pierwszy dzień byłem z tego powodu zdenerwowany. Okazało się jednak, że wyszło mi to na dobre, ponieważ mogłem się wyciszyć. Podobały mi się adoracje, podczas których można było przemyśleć wiele spraw i porozmawiać indywidualnie z Bogiem. Rekolekcje te były dla mnie dobrze przeżytym czasem i mam nadzieję, że wrócę do Stagniewa w wakacje.  

                                                                              Maciek

        Jadąc na rekolecje, miałam poczucie, że jadę z obowiązku, w związku z funkcją pełniąną w szkole. W czasie rekolecji zaskoczyłam się samą, spędzilam czas, nie tyko z młodzieżą i z koleżankami z pracy, ale przede wszystkim z Panem Bogiem. Podczas wspólnej modlitwy moje serce napełniło się radością, spokojem. Było to dla mnie wielkie przeżycie i umocnienie więzi z Jezusem.

           Hania

     Dla mnie Sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej i bł. Jana Pawła II w Stagniewie to ostoja spokoju. To miejsce, w którym spotyka się na modlitwie, czuwaniu  i czytaniu Pisma Świętego nasza wyjątkowa młodzież. W czasie rekolekcji, przeważnie bez komunikowania się z współczesnym zwariowanym światem, w swoim wolnym czasie, chętnie poznaje tajniki wiary chrześcijańskiej. Wzorowo wykonuje swoje posługi. Wyjątkowo chętnie wychodzi na liturgię do świątyni. Doświadczenia te są  dla mnie źródłem ogromnej siły do dalszej pracy.

                                                                                                                                                Regina

     ?Pani jedzie do Stagniewa?? -zapytał ktoś pod koniec lekcji? Słyszałam tę nazwę tak często ,że przylgnęła w swoisty sposób do mojego szkolnego życia. Nawet teraz , pisząc ten tekst nie umiem znaleźć jakiegoś sensownego wytłumaczenia, które w sposób logiczny wyjaśniłoby moją decyzję. ?Tak. Jadę? odpowiedziałam bez namysłu? Przecież ferie to czas wolny od obowiązków szkolnych, czas spędzany tylko z rodziną, poświęcany na wszystko to na co nie ma się czasu w zwykły dzień powszedni. Pamiętam jednak to miłe uczucie jakiego doświadczyłam w momencie reakcji uczniów na wieść że wśród opiekunów będę i ja. W sumie mogłabym zakończyć tu- w tym miejscu, ponieważ właśnie to co usłyszałam było już moją nagrodą.  Jednak jest jeszcze pewna rzecz , którą to chciałabym się podzielić z Wami- chodzi o ducha wspólnoty jaka w cudowny sposób wytwarza się tam? ot tak z faktu bliskości drugiego człowieka. Było mi dane przeżyć jeden z rzadkich momentów w życiu, bo przyznaję że zdarzyło mi się to po raz pierwszy, właśnie w Stagniewie. Mówię tu o Adoracji Krzyża. Osoby zaprawione w tym ?emocjonującym wydarzeniu? z pewnością wiedzą co mam na myśli. Napiszę to co już wiele razy powtórzyłam- człowiek sam się tam zaskakuje-rozkleiłam się i dzięki Bogu miałam ten mój szal-przydał się niesamowicie.  Zaś dziś wiem, że Modlitwa Wiernych  niekiedy przybiera formę bardzo osobistą J?człowiek w takich momentach wie , że żyje. Dzisiaj dla mnie nazwa Stagniewo nabrała zupełnie nowego kształtu, nowych barw? barw tej zimy. W końcu pięknej i tak bliskiej  memu sercu.  Dziękuję wszystkim młodym ludziom, obecnym podczas tych rekolekcji oraz Państwu Handke za fajną organizację tak bardzo potrzebnej w tych ?komputerowych? czasach, chwili zadumy nad sobą i nad światem. Wszystkich nas było ponad 60 osób a ja i tak zdołałam przeżyć moją prywatną chwilę bliskości z Bogiem.                                                                                                                                       ?I?ll be back?

                                                  A.J. Nowak-Cybulska

[Pokaż jako pokaz slajdów]

12►